| |
 |
Klotenzakken!!
Rants
|
03 September 2008 | 14:58:23
|
Executeren die klojo’s van Het Groene Boekje!!
Wat moet ik nou zo nodig met een Koekenpan?
En dan helemaal een Pannenkoek…
Het is godverdomme een Pannekoek!!
Een koek gebakken in 1 pan!!
En het is godverdomme een Koekepan!!
Er kan maar 1 koek in de pan!!
En waarom is het godverdomme geen Appelssap??
Wordt toch uit méér dan 1 Appel geperst, naar ik mag aannemen?
En dan dus ook Sinaasappelssap!!!!!!!?!?!
Grapefruitsap, fuck off!! Grapefruitssap!!
Aardbeienjam is toch ook geen aardbeijam?
Het is toch ook tomatenpuree, geen tomaatpuree!?
En waarom heet pindakaas geen pindaboter?
Het is godverdomme toch geen zuivel!?!!?
Maar dat geheel ter zake.
Maar dan had het ook pindaskaas moeten heten!
Of pindasboter! Of wellicht pinda’skaas, of pinda’sboter!
Hoe het ook zij:
Knappe jongen die uit één pinda een hele pot kan persen!
Ziek word je van die gasten!
Bah! |
|
|
|
|
Sucker en Wichser (7)
Stories Of Western Civilization
|
28 Augustus 2008 | 14:28:29
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (7).
Door Studio Vandersteenenaugurk.
|
Wichser had inmiddels haar duim opgestoken en trok haar rokje iets omhoog om méér van haar schamele bovenbeentjes te tonen aan het voorbij razende verkeer in een poging automobilisten te bewegen te stoppen. De brandende rechtermotor van de Boeing, die overduidelijk de oorzaak van de crash was, was inmiddels met een forse tik op het hoofd terechtgekomen van Nkwango Mismatchmokerslag, die daar niet vrolijk van werd en ter plekke overleed. Shit, heb ik een keer sjans….. mopperde Sucker, terwijl hij wat brandende kerosine van zijn schouders afklopte.
Een felblauwe Toyototota Lancearmstrong Dertiendeurs Coupé Soleil hield met gierende banden stil op een aantal centimeters van Wichser’s tengere lichaam. Het duistere raam aan de chauffeurskant werd tergend langzaam opengedraaid en een knollenkop bezaaid met groen/gele puisten met een vage aardbeiyoghurtkleurige gloed, een harige neus en een tandeloze bek waar fier welgeteld één voortand in al zijn sepia glorie in gehuisvest was lachte Wichser toe.
Lift, meissie? sprak het monster met een duidelijk Amstelveens accent, hierbij uit zijn gevreet een odeur verspreidend waarmee de Vietnamoorlog zeker vijf jaar had verkort kunnen worden, waren gebottelde samples ingezet in plaats van Agent Orange.
Och heer en meester, flitste er door Wichser’s hoofd. Wat nu gedaan? Meerijden met dit monster met alle risico’s van verkrachting, moord, ongewenste intimiteiten of haaruitval, of toch maar gewacht op een volgende, vriendelijke automobilist, niet uit Amstelveen maar uit het wat meer vertrouwde Plankenblankentopderduinenkerken, of voor mijn part Heistelbrekkendam, of Hoegaarden, of Zultezelewortelkwele, of Sanzebekestroompoeper, whatever…!?
Kom kom, meissie, ik heb niet de hele dag de tijd! baste het monster vanuit zijn auto, hierbij een schuimend geel spoor van gelei van zijn onderlip verliezend.
Euh, awel, zunne, euh….stamelde Wichser terwijl zij naarstig trachtte te besluiten wat nu wijsheid was. Tante Anorexia verkeerde in acuut en groot gevaar en ze waren door al die fratsen al heel wat kostbare tijd verloren, Sucker stond nagenoeg te bevriezen in zijn blote reet, dus die moest hoognodig onderdak hebben, en twee gecrashte Boeings op één dag betekende meestal ook nog wel een derde, en dan zou je nét zien dat dat dan de derde op Sucker’s harses zou belanden en dat zou dan ook weer ontzettend ophouden.
Klappertandend en zwaar onderkoeld had Sucker zich nu bij Wichser gevoegd en begon zich er ook maar eens tegenaan te bemoeien. Allei, Wichser, wat is hier gaande en wat zijn onze perspectieven en ik barst onderhand van de koude, dus is hier goddomme wat te regelen of hoe zit het?
Kop dicht, naar jong, ik probeer na te denken, aan de hand van inschattingen die ik maak naar aanleiding van de huidige situatie waarin wij ons bevinden, onze kansberekeningen ten aanzien van onze overlevingskansen getoetst aan de optische waarneming die ik hier ad hoc aan het uitvoeren ben jegens dit monstrueuze schepsel, welk ons weliswaar vriendelijk een lift aanbiedt, maar door wiens toedoen het nakende einde van dit o zo spannende verhaal wel eens heel anders zou kunnen aflopen dan wij en de lieve kindekes die dit lezen hadden kunnen bevroeden bij aanvang van dit verhaal. Zo herinner ik mij een soortgelijke situatie in ons tweehonderdvierenveertigste verhaal in stripvorm, genaamd De Geile Geitenhoeder, waar Oom Hoegaarden, Tante Anorexia en ik in een lastig parket waren terechtgekomen tijdens de Belgische Kampioenschappen Figuurzagen, toen….
Ja, godverdegodverdomme, blijven we hier ouwehoeren of hoe zit dat? Graag of helemaal niet! brulde het monster, terwijl tientallen over het algemeen vriendelijke Belgische automobilisten als een horde jankende Siberische blauwstreepsteppenmaaghonden op hun claxons aan het rammen waren.
WORDT VERVOLGD. |
|
|
|
Sucker en Wichser (6)
Stories Of Western Civilization
|
26 Augustus 2008 | 11:37:59
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (6).
Door Studio Vandersteenenaugurk.
|
Op het moment dat Wichser haar relaas wilde doen kroop Sucker zuchtend en steunend uit de verfrommelde Lada en posteerde zich pal vóór de andere agent, de lichtelijk gestoorde ex-massamoordenaar Nkwango Mismatchmokerslag, een vervelend overblijfsel van de Belgische kolonisatie van Kongo, een ronduit nare man. Nkwango bekeek de jongeling van top tot teen en dat was geen pretje. Het frêle lichaam van Sucker zat onder de geronnen karnemelk en andere niet identificeerbare prut, brandblaren, huiduitslag van de kalfslederen bekleding, schaafwonden en een onverklaarbare erectie.
Sucker wist een flauwe glimlach aan zijn eigen gelaat te ontlokken en merkte flauwtjes op dat het best wel mooi weer was, eigenlijk, voor de tijd van het jaar.
Wichser en Kamiel Snorbakdebiel bekeken de naakte Vlaming en terwijl Wichser rood aanliep van schaamte, liep Kamiel ook rood aan, maar dan van woede en irritatie.
God- god- godmiljaar en twintig hectare Vlaamse frieten met ajuin, wat is hier loos!?!? brulde Kamiel, terwijl hij uit voorzorg maar vast een vlijmscherp David Bowiemes tevoorschijn haalde, aangezien hij toevalligerwijs gisteren nét precies de film Rambo In De Kempen had gezien waarin de hoofdrolspeler (Rambo gespeeld door Nand Baertschurft) onbedoeld verloren loopt in de Vlaamse Kempen en na een klein misverstand met wat varkensboeren over het feit dat hij meer dan driehonderd varkens voor eigen consumptie geslacht en gebarbecued had in een tijdsbestek van minder dan een week, op de hielen wordt gezeten door vijftienduizend uitzinnige Belgen die hem op de hielen blijven zitten tot aan Spa, alwaar hij ze allemaal uitmoordt, vijftien benzinestations opblaast, en passant ook nog even pakweg dertig Amerikaanse militairen redt uit een tot dan toe onbekend concentratiekamp in de buurt van Plankenblankentopderduinenkerken bevrijdt en de halve vrouwelijke bevolking met nageslacht schopt.
Met mij maakte gij d’n kachel niet aan, jongmens! schreeuwde Kamiel terwijl hij uit voorzorg toch maar even op een afstandje ging staan en daar dreigend met het mes boven zijn hoofd begon te helicopteren.
Op dat moment crashte er opnieuw een Boeing 747, ditmaal pats boem bovenop de restanten van de bolide van de heren gendarme, die het nu allemaal ook niet meer wisten. Kamiel Snorbakdebiel haalde zijn pet van zijn hoofd en krabde wellustig over zijn kalende schedeldak, niet beseffend dat hij nog steeds het David Bowiemes fier in zijn hand hield. Het bloed spoot binnen enkele seconden olijk in het rond, terwijl hij zijn laatste, legendarische woorden sprak: Awel, zunne, dit wordt nog een groot probleem voor de dames en heren van de Verzekeringsmaatschappij aangezien het nu wel zeer diffuus wordt door welk voertuig onze bolide ik kan wel zeggen behoorlijk zwaar beschadigd is….gurgl……
Inmiddels was Nkwango Mismatchmokerslag aan het flikvlooien geslagen met de van de kou bibberende, naakte Sucker wiens jeugdige erectie nu op zijn fierst was gekomen, niet geheel van opwinding, maar meer van een mengeling van weersomstandigheden, angst en de herinnering aan de fijne winteravonden met Oom Hoegaarden van de laatste tien jaren.
Hé, gij, knaap, ziet gij er somtijds fiducie in om met mij de Paasdagen door te brengen in een gezellige edoch peperdure uitspanning alwaar straffe bieren worden getapt om daar eens even flink te consumeren en vervolgens de bossen in te trekken om onzedige handelingen te pogen?
Fuck off, pedo, wist Sucker zich nog feilloos de woorden te herinneren die hij ooit eens toegebeten had gekregen door een uitbatende klerenlijder in het Hollandse Amsterdam, toen hij daar tijdens de gebeurtenissen die later de rode draad vormden in het Sucker en Wichser-verhaal De Karige Koffieshop bivakkeerde in een jeugdhotel. Of zo.
WORDT VERVOLGD. |
|
|
|
Sucker en Wichser (5)
Stories Of Western Civilization
|
22 Augustus 2008 | 15:09:19
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (5).
Door Studio Vandersteenenaugurk.
|
Ik heb geen goesting meer in dat gezeik van die ouwe heks, bromde Sucker, vergenoegd kijkend met zijn beblaarde reet in het bruisende karnemelkmengsel. Komaan, maande Wichser hem dreigend aan, we hebben godmiljaar inmiddels duizenden zo niet honderden avonturen met het oude kadaver beleefd en dan zullen we nu ineens zeker en vast het af laten weten? Geenszins! wist zij fier en met haar handen in de zij te verkondigen, terwijl het dak van hun huis begon in te storten. Een Boeing 747 had zich pardoes bij de buren geparkeerd terwijl vliegveld Zavelthermosflessentrekzalf op een steenworp afstand gelegen was en met gemak had gehaald kunnen worden. Wichser greep Sucker bij de hand en trok hem hardhandig uit zijn tobbe en sleurde hem mee naar buiten. Mee gij, en snel. Tante Anorexia verkeert in groot gevaar!
Potverdomme, daar had zij buiten de waard gerekend! Want Oom Hoegaarden was de enige in de familie met een rijbewijs en die lag inmiddels onder het puin van het ingestorte woonstulpje. Allez, geen tijd te verdoen! sprak Wichser kordaat en smeet de geheel ontklede en van fijne brandblaren en dubieuze karnemelkrestanten voorziene Sucker achterin de Lada Coupé Injection van Oom Hoegaarden terwijl zij zelf achter het stuur plaatsnam en de contactdraden met elkaar in verbinding bracht, zodat het oude barrel warempel nog aan het pruttelen sloeg. Kirrend van plezier gaf Wichser een enorme dot gas, zodat de Lada met een tyfussnelheid achteruit de Vunsbakallee opjoeg.
Godnondetju en Nonkelbartpeeters nog aan toe! gilde een doodsbenauwde Sucker vanaf de achterbank terwijl hij helse pijnen leed vanwege zijn schurende bilblaren die in ruw contact kwamen met de kalfslederen bekleding van de achterbank van de Lada, alwaar Oom Hoegaarden al menig jeugdige Vlaming al met de billen bloot had vervoerd naar zijn perfect geoutilleerde pretkelder, ofwel naar een nabijgelegen woud of afgelegen brandaris. Maar euh Wichser, je beschikt in het geheel niet over een daarvoor vereist document hetwelk U recht geeft op het onbeboet gebruik maken van het wegennet van Vlaanderen en omstreken, voor zover ik weet!
Houdt U nou toch eens even Uwen groten waffel, Sucker, terwijl ik mij tracht te concentreren op zowel het tamelijk drukke verkeer alsook pogingen tracht te ondernemen deze ongevraagd geleende Lada Coupé Injection in het gareel te houden aangezien het met een vaart van 180 kilometer per uur in zijn achteruit beslist niet meevalt om………..
KLATS BOEM !
Ja hoor, daar had je de spreekwoordelijke poppen aan het dansen en dan met name het van stro, jute en bitumen gefabriceerde gevaarte Schalullewaterke, de trouwe metgezellin van Wichser die vanaf de hoedenplank door de achterruit van Oom Hoegaardens gelanceerd werd op het moment dat de Lada in onzachte aanraking kwam met een politiewagen die nét de bocht omkwam op weg om bijstand te verlenen bij een overval in Slijterij De Flessentrekker door vijfhonderd dertig ontevreden steuntrekkers.
Ocharm, d’n gendarm! rijmde Wichser onbedoeld terwijl zij uit het wrak stapte en de glassplinters uit haar reet plukte.
Twee forse agenten stapten uit het wrak wat ooit hun bolide was geweest en keken op hun meest dreigend. Awel, mademoiselle! wist agent Kamiel Snorbakdebiel ook een mooi rijmpje, terwijl hij zwaaiend met zijn enorme knuppel indruk trachtte te maken op de veroorzaakster van dit wrede accident. Waar denkt gij mee bezig te zijn om als een bezetene dan wel een geestelijk inferieure in zijn revers de autobaan te misbruiken!?!? En dat niet alleen, maar dit ook nog eens zonder gebruikmaking van de autogordels en hoogstwaarschijnlijk als ik de situatie eens even uitgebreid op mij in laat werken en van een afstandje bezie, op minderjarige leeftijd en zonder in bezit te zijn van de vereiste documenten ook nog eens daar bovenop!?
Wel, meneer gendarm, wist Wichser uit te kramen, kijkt U eens, de situatie is als volgt….. | |
WORDT VERVOLGD. | |
|
|
|
Sucher en Wichser (4)
Stories Of Western Civilization
|
10 Juli 2008 | 11:28:28
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (4).
Door Studio Vandersteenenaugurk. | | |
Maar du moment dat Wichser het hoe en waarom van de dreigende ramp aan Sucker kon uitleggen, ontplofte de koekenpan met wokolie en rabarber en hadden zowel Sucker als Wichser veertiende-graads brandwonden over hun gehele frêle lijfjes.
Dit viel beslist niet in goede aarde bij Oom Hoegaarden, die nu zijn lijk zag drijven aangezien hij:
a) binnen afzienbare tijd kon fluiten naar een portie gebakken rabarber
b) hoogstwaarschijnlijk weer de lul was als het ging om het transporteren van twee verbrande koters naar het dichtstbijzijnde hospitaal
c) in het geval b) voorlopig ook weer even verstoken zou blijven van een gestage stroom vers bier, godnondetju.
Jamai was inmiddels al door zijn rush heen en was in de woonkamer op zoek naar een fles Ierse Whiskey, want goddomme wat kreeg hij een onlesbare dorst van al die spannende avonturen, zeg, poe poe, nou nou. Alle fauteils, de TV, alle meubels werden op hun kop geflikkerd, totdat hij uitkwam bij een kek uitziend glazen meubel op wieltjes waar twee dozijn gesorteerde sterke dranken op stonden uitgestald en waar een vrij groot rood uithangbord met daarop in grote staalblauwe letters Likeurwagen Is Hier, Lompe Lulhannes.
Huidschurft Cartridge! bromde Jamai tevreden terwijl hij de fles Whiskey aan zijn lippen zette en de helft ervan binnen twee teugen consumeerde. Tring! deed de deurbel, zoals deurbellen wel vaker plachten te doen. Wie zou dat nou goddomme weer zijn?
Ah, het was Professor Bebopalulacontrabas, die enigszins wijdbeens de kamer binnenliep, nadat Oom Hoegaarden de deur had opengedaan. Potdomme, wat een lucht hier, baste de Professor, die nog een opgevouwen briefje van 10 Euro achter zijn rechteroor had en een onwelriekende geur aan zijn rechtervuist. Maar goed, dat zal ik zelf wel zijn! concludeerde hij volkomen terecht. Ik zag op mijn nummermelder dat Wichser mij gebeld had?
Euh, tiens allors, bromde Oom Hoegaarden, daar weet ik niks van, ik weet alleen dat ik wel meer te doen heb, een scheurend hongergevoel in mijn vette maag, waaraan nog geen gehoor is gegeven aangezien mevrouw de kokkin zo nodig zichzelf in de hens moest zetten, en een enorme dorst en daar ga ik nu eerst eens even iets aan doen, want het leven is al kort genoeg! Hij beende naar de keuken, stapte over de smeulende lichamen van Sucker en Wichser, die alweer een beetje aan het bijkomen waren en pakte een vers pintje uit de frigidaire.
Aha, wel in dat geval…. mompelde de Professor, ook niet vies van een beetje de profiteur uithangen en ging op zoek naar de niet zo best verstopte stash Belgiweed en begon met een flinke dot hiervan een zeppelin van formaat te bouwen, die zelfs de heer Vinkenoog nog zou doen tollen van geluk.
Inmiddels begon de telefoon ononderbroken te rinkelen, het zou dus wel belangrijk zijn. Ben ik nou godmiljaar de enige die enigszins bij zijn positieven is? vroeg Wichser zich ietwat arrogant af, aangezien mevrouw dat wellicht inderdaad wel zou kunnen zijn, maar dat dat nog geen reden is om een beetje een air van kijk mij eens te bezigen. Ze stond op, krabde de ergste verbrandingskorsten van haar lichaam af en snelde richting telefoon. Sucker had in de tussentijd de badkuip laten vollopen met een combinatie van karnemelk en zo’n beetje alle andere vloeistoffen die voorhanden waren in de koelkast, met uitzondering van de flessen bier, aangezien er dan een Heilige Oorlog zou uitbreken met Oom Hoegaarden als kwaadaardige ayatollah. Sucker kleedde zich uit en plaatste zijn verbrande lichaam in het vreemd riekende mengsel, waarbij karnemelk dan toch wel de boventoon voerde, maar met name de Ketjap een oriëntaals en niet misplaatst tintje aan gaf. Ooohhhhh kreunde hij vergenoegd terwijl zijn ruwe billen in aanraking kwamen met het brouwsel.
Wichser greep de telefoon van de muur en brulde Ja ‘allo, wie daar?
Ooooh, Tante Anorexia, ja, U bent het! Ach jee, ach so, achtbaan. Potverdrie. Zeker en vast. Exactement! C’est ne pas vrais! Rock en rol! Ja nee, oh, zo, oeps, wee, gebeente. Ik heb Sucker reeds verwittigd, ja, maar meneer is te druk met het behandelen van zijn brandwonden, d’n egotïst! Neen, Tante, wij komen zo rap mogelijk om het nakende onheil trachten te keren! Blijft U waar U bent, dan zijn wij op onze weg om U te ontlasten!
WORDT VERVOLGD. |
|
|
|
Sucker en Wichser (3)
Stories Of Western Civilization
|
02 Juli 2008 | 08:13:51
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (3).
Door Studio Vandersteenenaugurk. | |
Sucker, Sucker, kom bij, gij luiaard! schreeuwde de lichtelijk hysterische Wichser terwijl zij voorover gebogen stond over de niet zo fitte Sucker. Sucker veegde de mengeling van bloed en spiegelsplinters uit zijn ogen met zijn als een spreekwoordelijk rund bloedende linkerarm en gorgelde wat bloed op. Ach wee, gij aansteller, sta op en rijs! Er is een groot probleem! Wij moeten voortmaken en rap op weg naar Tante Anorexia! De tijd dringt!
Met zijn laatste krachten hees Sucker zich op en schudde zijn hoofd om de grotere spiegelsplinters kwijt te raken. Intussen was Oom Hoegaarden alweer halverwege zijn tweede pint en keek ontspannen naar het hemelzwerk, alsof hij het zelf verzonnen had. Zo, er gaat niets boven een verse pint en een portie gebakken rabarber! Godmiljaar! Trouwens, héé, Wichser, nu ik er over nadenk, maak mij eens rap en snel een portie gebakken rabarber, anders zwaait er wat, hein? Maar Wichser had nu even geen aandacht voor de strapatsen van haar aangeschoten Oom, er dreigde gevaar. Ze rende naar binnen en begon driftig het nummer van Professor Bebopalulacontrabas te bellen. Helaas, de Professor zat hoogstwaarschijnlijk rond deze tijd in een darkroom met een vuist in zijn anus, of een anus om zijn vuist, dus hij nam niet op. Gefrustreerd en overspannen rende Wichser weer naar buiten. Kom op, Sucker, elke seconde telt, we moeten ogenblikkelijk naar Tante Anorexia!
Sucker was enigszins bij zijn positieven gekomen, maar zag eruit alsof hij zojuist auditie had gedaan als bespeler van de elektrische gehaktmolen bij Slipknot (en afgewezen was). Wa…wa…wat is er loos, wat is er aan de hand, Wichser?
Het is een ramp van ongekende proporties, Sucker! Er dreigt een nationale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een internationale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een continentale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een intercontinentale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een mondiale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een interplanetaire ramp, neen, wat zeg ik…..
Houdt nu toch eens Uw smoel en kook mij een portie verse rabarber, gij snotblaag, anders zie ik mij genoodzaakt keiharde edoch rechtvaardige maatregelen te treffen! was Oom Hoegaarden het nu toch wel een beetje beu, dat hij alweer een minuut of vijf in dit avontuur gevangen was, maar slechts halverwege zijn tweede pint was en nog geen spat rabarber in zijn mik had mogen proeven.
Enigszins wankel stond Sucker nu op zijn benen en probeerde zich te oriënteren. Inmiddels was Jamai hem tot op armlengte genaderd en dat betekende dat hij nét dicht genoeg bij hem was om hem een flinke ram voor zijn kanus te verkopen, aangezien dat klootblaag een flinke snuif door zijn neus had geboord (of niet, eigenlijk). Simca Naaldhak! zette de dommekracht zijn vuistslag kracht bij, terwijl hij nog maar eens door zijn sluitspier boerde.
Oom Hoegaarden was er inmiddels bijna klaar mee en keek op zijn horloge. Awel, laat ik het zo zeggen, ik eis een portie gebakken rabarber en wel binnen de minuut, anders zwaait er wat!
Wichser wist wat haar te wachten stond als Oom Hoegaarden loos ging, en koos eieren voor haar geld. Ze rende de keuken in om de vereiste versnapering voor Oom Hoegaarden te prepareren, terwijl Sucker voor de tweede keer was opgestaan en gedesoriënteerd richting keuken strompelde. Hij wilde nu toch wel eens het zijne/fijne weten van waar Wichser over aan het oreren was. Wa…wa…wat is er nu eigenlijk toch allemaal loos, Wichser, wat is er aan de hand? Terwijl Wichser de rabarberstelen op zijn rapst in stukken sneed en in de gloeiend hete wokolie pleurde, bazelde ze op hoge, snelle toon: Sucker, Sucker, we moeten als de razende raaskal naar Tante Anorexia. Ik kan er nu nog niet teveel over zeggen, maar als wij daar niet binnen een kwartier zijn, dan dreigt er een nationale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een internationale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een continentale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een intercontinentale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een mondiale ramp, neen, wat zeg ik, er dreigt een interplanetaire ramp, neen, wat zeg ik…..
Hou nou toch eens je warme waffel en verwittig mij nu toch eens duidelijk waar het hier over gaat, want ik zal een rhinoceros poepen als ik er nog iets van snap! begon Sucker, wiens ondergeschikte rol in de meest recente Sucker en Wichserverhalen een beetje uit de strot kwam te hangen, het nu wel een beetje zat te worden.
Awel, ik zal U haarfijn uit de doeken doen met welk probleem we hier van doen hebben, mijn aangenomen broer…
|
|
|
|
Sucker en Wichser (2)
Stories Of Western Civilization
|
01 Juli 2008 | 07:38:13
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (2).
Door Studio Vandersteenenaugurk. |
Oom Hoegaarden plofte, uitgeput op de wombatwollen hangsofa, die tactisch geposteerd was achter het knalgele tuinhuisje. Hij had namelijk een conditie van een opgeblazen pad en kon eigenlijk geen twee meter achter elkaar te lopen zonder om te donderen. Hij klokte in drie teugen de pint bier naar binnen en lalde Bierrrr…..en rap een beetje naar Wichser, die zich onder de ijskoude buitendouche een beetje stond te ontdoen van de walgelijk meurende lamastront, hierbij het lege flesje een aantal centimeters naast de Vlaamse Gaai doen neerkomend, die inmiddels al behoorlijk aangeschoten stond te pissen in het cognacschaaltje.
Ah, daar kwam de onbenullige, dyslexische homofiele krachtpatser Jamai aangekacheld. Jamai, geen familie van de bebrilde zoethouthomo die wij allen hier kennen en uitkotsen, kon nog geen twee woorden aan elkaar breien en áls dat al lukte, had het meestal geen enkele raakvlakken met hetgeen er op dat moment in de directe omgeving feitelijk gaande was. De enige reden eigenlijk dat Jamai in de strips van Sucker en Wichser mocht opduiken is het feit dat het tekenen van zo’n met walnoten gevuld condoom een hoop ruimte innam op de plaatjes en dat het af krijgen van zo’n strip dan een stuk sneller ging, want de heren van Studio Vandersteenenaugurk hadden eigenlijk wel een broertje dood aan al dat geteken en zaten ook liever te zuipen in de kroeg dan al die zoetsappige verhalen van Sucker en Wichser in te kleuren en te bedenken.
Brood kalender! bromde Jamai, terwijl hij de hangsofa een enorme ram verkocht, zodat Oom Hoegaarden als een rolmops in elkaar werd gedraaid en toen de sofa op zijn strakst was, erna met dubbele snelheid de andere kant uit tolde en door de lucht geslingerd werd en met zijn kale hoofd op een partijtje klinkers belandde die naast het tuinhuisje lagen opgestapeld.
Auwaaaa, gilde hij het uit, terwijl Sucker, Wichser en Jamai elkaar op de knieën pisten van het lachen. Ja, met Oom Hoegaarden kon je lachen!
Glaasje fris, Jamai? opperde Sucker, terwijl hij donders goed wist dat Jamai louter en alleen onversneden coke en Ierse Whiskey (shaken, not stirred) bliefde. Koeien Magnetron! brulde Jamai, terwijl hij een forse wind liet ontsnappen. Teken voor Sucker om naar binnen te rennen en binnen een aantal seconden weer te retourneren met een blinkend gepoetste spiegel, razend scherp scheermesje en een paar lijntjes Colombiaans marcheerpoeder.
De weer enigszins bij zijn positieven gekomen Oom Hoegaarden greep naar zijn hoofd, waarop zich een enorme groen/blauwe bult ontvouwde. Zut allors, gromde hij terwijl hij zijn pijnlijke bam opwreef, zotteke god miljaar dendermonde! Hij waggelde richting Jamai, om hem eens een vriendelijk bedoelde por in zijn ribben te verkopen, maar liep daarbij Sucker omver, die met spiegel plus attributen omver kegelde. De spiegel brak met een razende knal uiteen en honderden scherpe stukjes plantten zich in de bleke huid van de Vlaamsche jongeling, die tevens zijn linkerpolsslagader op pijnlijke wijze opengereten zag door het scheermes. Jamai, ook de beroerdste niet, inhaleerde met zijn superlongen de rondvliegende cocaïne in één teug en begon spontaan te schuimbekken en spastisch te electric boogalooën. Ha ha, lachte Wichser, die op dat moment wel een beetje dom stond te lachen met haar beugelbek, maar daar weldra van terug zou komen wanneer zij besefte dat die coke wél uit de gezamenlijke huishoudpot van haar en haar aangenomen broer betaald was. Stom schaap.
Intussen was Oom Hoegaarden weer opgestaan en begon de bloedende Sucker nog eens een paar flinke schoppen tegen zijn flikker te verkopen. Hier….en daar…gij schelmse koddenbeier, gij! Zo, en dan nu eerst een welverdiende consumptie! Terwijl Oom Hoegaarden de keuken in wankelde om zijn volgende pintje te scoren, ging de telefoon. Wichser rende naar binnen en nam hijgend de haak in haar hand. Met Wichser, zegt u ’t maar. Allei, U bent het, Tante Anorexia! WAT is er aan de hand? Wat zegt U? maar, dat, dat, dat is verschrikkelijk! Ja, ik zal Sucker onmiddellijk verwittigen! Blijft U waar U bent, Tante, wij komen rap en vlug naar U toegesneld!
Wat zou er loos zijn? Was Tante erachter gekomen dat de verhaaltitel niet gegoten was in zo’n domme alliteratie?
WORDT VERVOLGD. |
|
|
|
Sucker en Wichser (1)
Stories Of Western Civilization
|
30 Juni 2008 | 13:42:02
|
SUCKER EN WICHSER
Sucker en Wichser en Het Geheim van het Rood Geverfde Aambeeld (Deel 1).
Door Studio Vandersteenenaugurk.
Sucker en Wichser lagen in hun opblaasbadje gevuld met dampende lamastront in het zomerzonnetje in de tuin van Slot Beukvlaardregbonk en verveelden zich de tyfus, op hun allereerste vakantiedag. Wat zullen we eens gaan doen, vroeg Sucker verveeld terwijl hij het lege flesje Breezer (zijn veertiende die dag) zo hard mogelijk richting een Vlaamse Gaai wierp, die onwetend aan een schaaltje cognac, wat de kinderen voor een lolletje hadden neergezet, zat te lurken. Kweenie, zei Wichser, even verveeld, terwijl ze nog maar eens een haal nam van een verse joint, opgebouwd uit verse tabak, dito polm de luxe en een vleugje afgewerkt plutonium, wat volgens de dealer een verhoogd stimulerend effect zou hebben, maar mooi niet. Zullen we eens naar Tante Anorexia fietsen en haar lastig vallen door ononderbroken te gaan gillen? vroeg Sucker. Hmm…zoals je waarschijnlijk wel weet, is Tante Anorexia reeds op hoge leeftijd en zeker na alle belevenissen en avonturen die ze met en zonder ons beleefd heeft in de afgelopen jaren is haar lichamelijke gestel niet meer je dat, zodat een gilsessie onzerzijds deze middag wel eens zeker en vast een tamelijk ongunstig effect kunnen hebben hetwelk een gewisse edoch onoverkomelijke dood ten gevolg zou kunnen hebben waarvoor ik in deze tijdspanne niet gaarne zou ondervraagd willen worden door de eerste de beste gendarme, aangezien ik op dit moment beschik over een wel zeer riante voorraad drogerende middelen van zowel harde als zachte aard, die mij namelijk door mijn handelaar, ook wel dealer genoemd, zijn aangereikt middels een economische transactie hetwelk hem een financieel gewin is op gaan leveren, terwijl mijn voorraad stimulantia daarmede wederom op een schier onuitputtelijk peil is beland. Een arrestatie van mijn persoontje zou dientengevolge, edoch weliswaar ongerelateerd aan het onfortuinlijke verscheiden van Tante Anorexia, zware juridische gevolgen kunnen hebben met wellicht als gevolg vrijheidsberoving en eenzame opsluiting in een donker en slecht geïsoleerd cachot, waar allerlei gespuis rondloopt.
Geen zin, dus? Vroeg Sucker. Neen, zei Wichser, een uit Duitsland gevlucht ex-Baader Winehouse Gruppo Sportivo-lid (de inmiddels opgeheven organisatie van terroristische postzegelverzamelaars) en inmiddels een uit haar voegen krakend vetlel met een bijzondere voorkeur voor slechte haardracht en dito adem.
Daar kwam Oom Hoegaarden aangestrompeld. Oom Hoegaarden, een werkschuwe nietsnut, kwam zojuist uit Taveerne De Schamele Balzak, alwaar hij diverse pinten had genuttigd en vergeefse pogingen gedaan kinderen te lokken. Oom Hoegaarden was, behalve een alcoholist en lampens ook een professioneel pedofiel, die een perfect geoutilleerde kelder daartoe had ontworpen, die inmiddels grote naam en faam genoot in geheel Zuid-Vlaanderen en te huur was voor een riant bedrag. Oom Hoegaarden kwam regelmatig aanwaaien bij Sucker en Wichser, aangezien hun koelkast altijd volgepropt stond met koud bier en lauwe couscous. Bierrrrr…..lalde Oom Hoegaarden, terwijl hij met zijn voorhoofd per ongeluk tegen de waslijn liep, die daarop knapte en als een boa constrictor om zijn lelijke harses gewikkeld raakte, zodat hij tollend ter aarde stortte. Ja, met Oom Hoegaarden en zijn gebrekkige motoriek was het altijd lachen geblazen. Wichser kwam al met een vers dampende pint aankakken, terwijl Oom Hoegaarden de restanten graspluggen en Kaapse Viooltjes van zijn hemd veegde. Biertje, en rap wat! commandeerde hij terwijl hij zijn gezwollen orgaan uit zijn gulp viste. Hij mocht zijn genotsknots graag de ruimte geven, alhoewel zijn directe omgeving daar wel iets anders over dacht. Hij staat er weer fier bij, Oom Hoegaarden, lachte Wichser, terwijl zij hem zijn biertje aanreikte. Allez, verdomd blaag, uit mijn zicht en rap wat! bromde hij. Maar Sucker en Wichser wisten wel beter, Oom Hoegaarden deed altijd wel een beetje nors en onbenullig, maar je kon wel met hem lachen.
WORDT VERVOLGD. |
|
|
|
Gezeik tijdens het bergbeklimmen
Sheer Bloody Poetry
|
27 Juni 2008 | 12:28:52
|
Flamboyant als een fazant struin ik door de Vogezen
Onwetend van het nakend kwaad
Van zwart geld vergokkende Chinezen
En hoe de lepel in de breipot staat
Nonchalant chanterende Italianen
Maken mij het leven zuur
En godverdomme die bananen
Gaan na een dag of twee al overstuur
Muitend maak ik stampij op de Apennijnen
Wand’lend door ’s Heeren mos
Zestien copulerende konijnen
Maken gevoelens in mij los
Dreigend gedrogeerde Antillianen
Met een uitgedroogde druiventros
De hoge Tatra rond Zakopane
Slowaakse slaven lopen los
De Rwenzori op de grens bij Congo
Staat als een fallus zo fier
Ik speel een beetje op een bongo
En nuttig maar weer wat bier
Ja bergbeklimmen is wel aardig
Maar ’t is het gelul eromheen
Ik vind ’t eigenaardig
En lichtelijk obsceen
En zo is ’t altijd wat
In het leven
Droog of nat
Zes of zeven |
|
|
|
Nare Verzamelaars!
Stories Of Western Civilization
|
27 Juni 2008 | 09:00:41
|
Daar stond hij dan, één meter vierenveertig. Weinig imposant stond hij voor de toonbank, de gefrustreerde suikerzakjesverzamelaar, met in zijn trillende linkerhand een door de zilvervis aangevreten exemplaar van de uiterst zeldzame, teruggetrokken uitgave van een suikerzakje uitgegeven door Hotel Restaurant De Vomerende Vaarsbek in 1942 met een klinkende afbeelding van de bekende aquarelschilder Adolf H. met in zijn geheven hand een glimmend rood aambeeld en in zijn rechterhand een nogal bot keukenmesje.
Kijk, DAT krijg je er nou van! piepte hij tegen de winkeljuffrouw die verveeld haar teennagels stond te schuren en polijsten met behulp van een bepaald niet voor dat doel geschikte slijptol.
Kaputt, het pronkstuk van mijn suikerzakjesverzameling! Staat in de Suikerzakjescatalogus van 1984, die helaas sinds die tijd niet meer geupdate is wegens onenigheid in het Bestuur Van De Nationale Vereniging Ter Bevordering Van Het Suikerzakjes Verzamelen En Het Uitdragen En Promoten Hiervan Ten Lande, de Bevadenavetebevahesuveenheuienprhitela, genoemd met een waarde van twintigduizend keiharde guldens, mevrouw! Twintigduizend guldens, ruwweg omgerekend tegenwoordig een waarde vertegenwoordigend van zo’n slordige Negenduizend Negen En Veertig Euro Zeven Zeven Drie Zeven en nog wat, een buitengewoon uniek exemplaar, waarvan er volgens de legende nog slechts drie exemplaren waren overgebleven, waarvan er zich dus één in mijn suikerzakjesverzameling bevond, en die ik nou met onmiddellijke ingang kan afschrijven naar nul waarde, aangezien hij voor méér dan vijfentwintig procent is verdwenen in het gevreet van een hongerige zilvervis! Kijk dan toch, trut!
Onaangedaan en extreem verveeld was de winkeljuffrouw nu haar nagels aan het lakken met een blokwitter, een GSM aan haar oor, babbelend met een vriendin over de strapatsen die zij afgelopen weekend had uitgehaald in Discotheek Zwamgruip met het vriendje van Femina Pisquoot, die slet van groep 5, Pjool Scheefschrunk, een lieve edoch ietwat sullige knaap met een bril als een bull bar en een enorme jeugdpuist die het grootste gedeelte van zijn gezicht bedekte.
Jankend en pathetisch zwaaiend met het keukenmesje stond de suikerzakjesverzamelaar nu op en neer te springen, wat een buitengewoon koddig gezicht was, al dachten de veertien mensen die achter hem in de rij stonden daar geheel anders over.
Bent U eindelijk klaar? vroeg de getergde Plik Walno, Agent Uit De Hel, die direct achter hem stond en wel wat anders te doen had als tegen de rug van een op springen staande suikerzakjesverzamelaar te turen.
Woedend draaide Blanchefoure Bono (geen familie) zich om en zette zijn tirade nu tegen Plik Walno voort. Wat denk jij wel, snotneus, IK zit hier met een aangevreten suikerzakje wat een enorme monetaire waarde vertegenwoordigt en jij staat hier een beetje te zeuren of ik klaar ben, met je enorme knuppel aan je gordel, hé, agentje? Wel, ik blijf hier net zo lang staan totdat ik mijn genoegdoening heb, begrijp je wel?
Verbaasd keek Plik Wilno omlaag naar de briesende kleine man, wiens hoofd nét tot boven zijn navel reikte. Tut tut, kleine kiendop, suste hij, niet zo’n grote mond hé tegen Plik Wilno himself, Agent Uit De Hel, NCRV, acteur in méér dan twintig razend spannende en dito populaire afleveringen van de gelijknamige serie die dan weliswaar op prime time uitgezonden wordt, maar daarom niet minder tot vrolijkheid en tevredenheid stemmende kijkcijfers behalend, zeker voor de aandeelhouders van de NCRV, maar dat even geheel ter zake.
Blanchefoure Bono kreeg ogen zo groot als schoteltjes en liet pardoes zowel het keukenmesje als het aangevreten suikerzakje vallen en viel op zijn knietjes vóór Plik Wilno.
P…P…Plik Wilno zelf??? Bent U Plik Wilno, Agent Uit De Hel, van de gelijknamige TV-serie, uitgezonden door de NCRV??
Het is hemzelf, pochte Plik, hierbij ter identificatie een pose aannemend die fier op de voorzijde had geprijkt van diverse weekbladen en die er verdacht veel van weg had, dat hij op dat moment ontzettend nodig moest schijten.
Ooooohhh, Plik Wilno, ik heb al Uw platen! slobberde Blanchefour, terwijl hij zijn handen vouwde en zo hoog mogelijk ophief, wat netto neerkwam op zo’n twintig centimeter boven zeeniveau.
Aha, was Ú dat! veranderde Plik Wilno nu zijn tot dan toe vriendelijke toon en pakte in één vloeiende beweging zijn Magnum Almond punt 380 en richtte die op de zwetende suikerzakjesverzamelaar. Vuile rotschoft, eindelijk heb ik je dan! gromde hij vervaarlijk op zijn Pliks, terwijl hij Blanchefour Bono in de boeien sloeg.
Zo, en dan nu fluks naar jouw onderkomen, alwaar wij mijn verzameling uitgelezen grammofoonplaten, die onlangs werden ontvreemd uit mijn woning middels braak en diefstal, gaan retriveren. Goddomme, eindelijk zal ik wederom verenigd worden met mijn in Excellent Minus verkerende exemplaar van de allereerste LangspeelPlaat van The Motherfucking Jewboys from Texas and their Cocksucking Spaniels, getiteld I May Be Dumb But At Least I Am Not Carrying A Red Anvil, waarvan de eerste tien exemplaren een afwijkende mix bevatten van het openingsnummer (My Love For The Lord Is Like A Goldfish In A Toilet Bowl) en dientengevolge zeer zeldzaam en gewild zijn bij de diverse verzamelaars!
Volgende! krijste de ongeïnteresseerde winkeljuffrouw die nu haar eigen vetrollen aan het afzuigen was met behulp van de Fat Sucker DeLuxe, een handig apparaat die je middels een brede zuigslang aansluit op de gewenste vetrol, hier een ruime incisie in maakt middels een bijgeleverd zeer scherp mes van zo’n centimeter of zestig en hoppa, zuigen maar.
De rij wachtenden was blij dat ze weer twee plaatsen waren opgeschoven en zo ziet men maar, dat een spontane arrestatie toch al gauw kan leiden tot het versneld aan de beurt komen.
Naar type mensen, die verzamelaars. Gunnen elkaar het licht in de ogen niet en proberen elkaar altijd weer de loef af te steken door te pronken met recent aangeschafte memorabilia en zich daardoor superieur voelend terwijl het veel meer van belang is de natuur te sparen! Bah! |
|
|
|
|
|
